Gazi Enstitüsü'nün, bugünkü adıyla Gazi Üniversitesi Rektörlük binasının orijinal mimarı, erken Cumhuriyet dönemi Türk mimarisine damgasını vuran İsviçreli mimar Ernst Egli'dir. Egli, Türkiye'ye 1927 yılında davet edilmiş ve özellikle eğitim yapıları alanında çok önemli projelere imza atmıştır.
Egli, Türkiye'ye geldiğinde Ankara'da yoğun bir imar faaliyeti sürüyordu. Atatürk'ün çağrısıyla genç Cumhuriyetin başkentini modern bir şehir olarak inşa etme vizyonuna uygun olarak birçok yabancı mimar ve şehir plancısı davet edilmişti. Egli, sadece Gazi Enstitüsü'nü tasarlamakla kalmamış, aynı zamanda Ankara'daki Cumhuriyet Halk Fırkası Genel Merkezi (bugünkü Yargıtay binası), çeşitli okullar ve hatta şehir planlama çalışmalarında da aktif rol almıştır. Onun mimari yaklaşımı, dönemin Birinci Ulusal Mimarlık Akımı'nın süslemeci ve geleneksel motiflere vurgu yapan eğiliminden farklı olarak, fonksiyonaliteye, rasyonel tasarıma ve modernizme odaklanmıştır.
Gazi Enstitüsü (1930-1933 yılları arasında tamamlandı) Egli'nin Ankara'daki en anıtsal ve işlevsel yapılarından biridir. Bu bina, genç Cumhuriyetin eğitim vizyonunu temsil eden, öğretmen yetiştirme misyonuyla tasarlanmış devasa bir yapıdır. Binada dikkat çeken ana unsurlar şunlardır:
Egli'nin Gazi Enstitüsü gibi eğitim yapıları tasarlarken en dikkat ettiği konulardan biri, kullanıcı deneyimi idi. Sadece bir bina inşa etmiyordu; aynı zamanda yeni nesil öğretmenlerin yetişeceği, aydınlık ve ilham veren bir ortam yaratmaya çalışıyordu. Bu yapının koridorlarında yürürken, geniş pencerelerden içeri süzülen ışığın ve tavan yüksekliklerinin insan üzerindeki ferahlatıcı etkisini hâlâ hissedebilirsin. Bu, Egli'nin sadece estetik değil, aynı zamanda pedagojik mimariye verdiği değeri gösterir. O dönemde, birçok yapıda karşılaşılan malzeme ve teknik kısıtlamalarına rağmen, Egli'nin bu ölçekte ve kalitede bir yapı ortaya koyabilmesi, onun hem vizyoner hem de pratikte çok yetenekli bir mimar olduğunu kanıtlar niteliktedir.
Gazi Enstitüsü, Ankara'nın erken Cumhuriyet mimarisinin en güzel örneklerinden biri olarak günümüzde de mimarlık öğrencileri ve tarihçiler için önemli bir referans noktasıdır.