Yamaç yağışlarının dağılımını anlamak için önce atmosferik dinamikleri ve topografyanın rolünü netleştirmen gerekir. Bu tür yağışlar, nemli hava kütlesinin dağ sırtına çarpıp yükseltilerek soğuması ve yoğuşması sonucu oluşur. Bu yüzden "nerelerde fazla görülür" sorusunun cevabı, tek bir coğrafi nokta değil, belirli iklim ve arazi koşullarının kesiştiği bölgelerdir.
Öncelikle, nemli rüzgarların alçak basınç sistemleri tarafından sürekli olarak dağ sırtlarına doğru itildiği kıyı bölgelerine odaklanmalısın. En tipik örnekler arasında Ege Bölgesi'nin batı kıyılarını, özellikle İzmir ve Çeşme hattını düşünebilirsin. Akdeniz'den gelen ılık ve nemli rüzgarlar, Toros Dağları’nın Ege’ye bakan yamaçlarına çarptığında yoğun makro yağışlar üretir. Benzer bir mekanizma, Orta Anadolu’ya sırtını dönmüş Toros Dağları’nın güney yamaçlarında da görülür; burada Akdeniz havzasından gelen nem, kış aylarında yağmura, yaz aylarında ise sağanaklara dönüşür.
Türkiye haritasında bu fenomeni incelediğinde, Karadeniz Bölgesi’nin güney yamaçlarını da atlamamalısın. Karadeniz’in kendisi devasa bir nem kaynağıdır. Rüzgarlar denizden karaya doğru eserken, dağların etkisiyle yükseltilir. Bu nedenle Doğu Karadeniz’de, özellikle Rize, Artvin ve Giresun gibi illerin iç kesimlerine doğru ilerledikçe yağış miktarı dramatik bir şekilde artar. Coğrafi olarak dağların denize dik veya yarı dik açılarla uzandığı yerlerde bu etki maksimuma çıkar. Eğer dağ sırtı rüzgar yönüne paralelse, hava yüksekliğe ulaşmadan geçeceği için yağış miktarı görece azalır ya da dağılımı değişir.
Dünya ölçeğinde bakıldığında ise Pasifik Okyanusu’nun batı kıyılarını, özellikle Japonya’nın kuzeydoğu ve güneybatı kıyılarını, Amerika Birleşik Devletleri’nin Kuzeybatı Pasifik kıyılarını (Seattle, Portland hattı) ve Yeni Zelanda’nın batı kıyılarını örnek verebilirsin. Bu bölgelerde muson sistemleri veya okyanus kaynaklı nemli hava kitleleri, sürekli olarak dağlık arazilere çarptığı için yıllık yağış ortalamaları küresel olarak en yüksek seviyelerdedir.
Sonuç olarak, yamaç yağışlarının fazla görüleceği yerleri belirlerken şu üç faktörü birlikte değerlendirmen şart: 1) Güçlü ve sürekli bir nem kaynağı (okyanus, deniz), 2) Rüzgar yönüne dik uzanan sık ve yüksek dağ sırtları, 3) Alçak basınç sistemlerinin bu hattı sık sık etkisi altına alması. Bu üçlüyü sağlayan her bölge, yamaç yağışları açısından "ıslak nokta" olarak haritada işaretlenmelidir. Unutma, rüzgarın esme yönü ve dağın eğim açısı, yağış miktarını belirleyen en kritik değişkenlerdir.