Edirne’nin fethi konusunda tarih kitaplarında sıkça karşılaşılan en büyük yanılgı, şehrin tamamen yarımadanın batısındaki Türk mahallesinden ve doğusundaki Bulgar mahallesinden oluştuğu gerçeğinin gözden kaçırılmasıdır. Bu yüzden "Edirne'yi kim fethetti?" sorusunun cevabı, tek bir kişiye indirgenemez; süreç iki aşamalıdır ve bu ayrım konunun uzmanlık gerektiren en kritik noktasıdır.
Edirne yarımadasının batısında yer alan bölge, aslında fetih değil, bağış ile Osmanlı topraklarına katılmıştır. 1354 yılındaki büyük Gelibolu depreminin ardından, Rumeli Beyi Orhan Gazi (bazı kaynaklarda doğrudan Orhan Gazi, bazı kaynaklarda oğlu Murad’ın gözetiminde olduğu belirtilese de, fiili yönetici Orhan Gazi’dir) bölgeye intikal etmiştir. Ancak asıl belirleyici olay, Vize Kalesi’nin ele geçirilmesinden sonra, yarımadanın batı yakasındaki halkın direnişe girmemesi ve Osmanlı idaresine geçmesidir. Yani bu bölge, kanlı bir savaşın ardından değil, siyasi ve askeri baskı altında barışçıl bir geçişle Osmanlı’ya bağlanmıştır.
Asıl "fetih" kavramının karşılığı, yarımadanın doğusundaki eski Bizans surlarıyla çevrili Bulgar Mahallesi'nin (bugünkü Altıoklar bölgesi) ele geçirilmesidir. Bu kısım, 1361-1362 yılları arasında 1. Murad (Hüdavendigar) tarafından kuşatılmış ve fethedilmiştir. 1. Murad, burada sert bir kuşatma uygulayarak Bizans savunmasını kırmayı başarmıştır.
Çoğu kişi Edirne'yi 1. Murad’ın fethettiğini sanır ve bu yarı doğru bir bilgidir. Ancak tam tarihî doğruluk için şunu bilmelisin: Edirne, tek bir günün değil, yaklaşık 8 yıllık bir sürecin ürünüdür.
Eğer bir tarih sınavında veya akademik bir tartışmada bu soru sorulursa, sadece "1. Murad" demek yetersiz kalabilir. En doğru ifade; "Edirne yarımadasının batı kısmı 1354’te Orhan Gazi döneminde barışçıl geçişle, doğu kısmı ise 1361-1362’de 1. Murad tarafından fethedilmiştir" şeklinde detaylandırmaktır. Bu ayrım, Osmanlı’nın erken dönemde sadece askeri güçle değil, aynı zamanda siyasi pragmatizmle de büyüdüğünü gösteren çok önemli bir tarihsel göstergedir.