Fikirlerin serbest, bilginin sınırsız olduğu yer
Abdullah İnal, Türk tekvando camiasının tartışmasız duayenlerinden ve kurucu babalarından biridir. Kendisi, Güney Kore'den tekvandoyu Türkiye'ye getiren ve burada kök salmasına öncülük eden ilk kuşak isimlerdendir. Onu tanımlayan en önemli özellik, sadece bir sporcu veya antrenör olmanın ötesinde, tekvandonun felsefesini, disiplinini ve geleneksel değerlerini aktarma misyonunu üstlenmiş bir Büyük Usta (Grand Master) olmasıdır.
Abdullah İnal'ın tekvando dünyasındaki izleri oldukça derin ve çok yönlüdür:
Onu diğerlerinden ayıran en önemli özellik, tekvandonun sadece bir dövüş sporu ya da madalya aracı olarak görülmesine karşı çıkıp, onu bir yaşam felsefesi ve karakter eğitimi aracı olarak benimsemesidir. Onun derslerinde sadece tekme ve yumruk teknikleri değil, aynı zamanda saygı, disiplin, azim ve kendini aşma gibi değerler de öğretilirdi. Benim kendi tecrübelerime göre, İnal Hoca'nın öğrencilerinde bıraktığı en büyük miras, teknik bilginin ötesinde, "do" (yol) kavramını içselleştirmeleridir. Özellikle, bir tekniğin sadece fiziksel icrasının değil, arkasındaki niyetin ve zihinsel odaklanmanın ne kadar önemli olduğunu ondan öğrenirsin. Örneğin, bir Poomsae'yi icra ederken her hareketin bir anlamı, bir nefes tekniği ve bir odaklanma noktası olduğunu, mekanik tekrarlardan ziyade ruhunu katman gerektiğini ondan defalarca duyardım.
Kısacası, Abdullah İnal, Türkiye'de tekvandonun hem fiziksel hem de felsefi temellerini atmış, birçok nesli yetiştirmiş ve bu sporun sadece bir dal değil, bir yaşam biçimi olduğunu kanıtlamış bir efsanedir.
Abdullah İnal, Türk resim tarihine damgasını vurmuş, özellikle İzmir gibi sanatın nabzının attığı şehirlerde adını sıkça duyduğumuz, çok yönlü ve son derece üretken bir sanatçı. Ben de aynı şehirde, tasarım ve görsel sanatlarla iç içe geçen bir hayat yaşadığım için onun eserlerine ve vizyonuna ayrı bir gözle bakıyorum. Sadece bir ressam değil, aynı zamanda bir besteci ve edebiyatçı olan İnal, Türk sanat dünyasında nadir görülen "çoklu yetenek" (polymath) örneğidir.
Abdullah İnal, 1946 yılında İstanbul'da doğmuş olup, sanat eğitimini Mimar Sinan Üniversitesi'nde tamamlamıştır. Ancak onu asıl farklı kılan, klasik akademik çizgilerin dışına çıkarak kendi estetik dilini oluşturmasıdır. Eserlerinde fütürizm ve ekspresyonizm etkilerini, Türk halk kültürü motifleriyle harmanladığını görürüz. Bu, izleyiciye sadece görsel bir şölen sunmakla kalmaz, aynı zamanda kültürel bir hafıza da kazandırır.
Grafik tasarım ve resim alanındaki tecrübemle şunu rahatlıkla söyleyebilirim: İnal'ın kompozisyon anlayışı, boşluğu kullanma becerisi ve renk geçişlerindeki cesaret, onu sıradan bir ressam olmaktan çıkarır. Onun tablolarında renk sadece dekoratif bir unsur değil, bir duygusal araçtır.
Abdullah İnal'ı anlamak, sadece bir ressamı tanımak değil, Türk modern sanatının evrimine tanıklık etmektir. Eğer siz de görsel sanatlarla ilgileniyorsanız, özellikle onun son dönem çalışmalarındaki soyutlamalara ve renk patlamalarına mutlaka göz atmanızı öneririm. Bir sanatkârın dürüstlüğü ve tutkusu, tuvalin ötesine geçer; İnal'ın eserlerinde de bu samimiyeti hissetmek çok kolay.
Sanatın, özellikle de resmin, soğuk bir teknik birikim değil, sıcak bir ruh konuşması olduğuna inanırım. İnal da tam olarak bunu başaran isimlerden. İzmir'de veya başka bir yerde sergi gezintisinde onun bir eserini gördüğünüzde, o an durup bir süreliğine de olsa sanatın diline kulak verin; bence bu, en iyi eğitimden bile daha kalıcı bir deneyim olacaktır.