Türkiye, coğrafi konumu ve mikroklima çeşitliliği sayesinde kiraz üretiminde dünya genelinde oldukça iddialı bir konuma sahiptir. Ancak "hangi çeşitler yetiştirilir?" sorusunun cevabı, bahçenin hangi bölgede olduğuna ve üreticinin hedeflediği pazara göre dramatik şekilde değişir. Ülke genelinde tatlı kiraz (Prunus avium) ve ekşi kiraz (Prunus cerasus) olmak üzere iki ana grup altında yaklaşık 50-60 farklı ticari çeşit yaygın olarak görülür.
Tüketicinin en çok tercih ettiği, sofralık pazarın bel kemiğini oluşturan bu grupta öne çıkan çeşitler şunlardır:
Reçel, marmelat, kurutma ve endüstriyel işleme için yetiştirilen bu grup, asitlik oranı yüksek ve çekirdeği meyveden kolayca ayrılır.
Bir bahçe kurarken sadece çeşidin adını değil, çiçeklenme dönemi ve polen vericilik durumunu da incelemelisin. Örneğin, Bing kendi tozlaşmasında verimsizdir; mutlaka yanına Lambert veya Regina gibi farklı çiçeklenme zamanına sahip bir polen verici ağaç dikilmelidir. Aksi takdirde meyve irisi (boş meyve oluşması) riskiyle karşı karşıya kalırsın.
Benim kişisel gözlemim şu: Ege ve Akdeniz kıyılarında Stark ve Tieton gibi çatlamaya dirençli çeşitler, ani yağışlı dönemlerde hasadı kurtarıyor. İç Anadolu'da ise su kaynaklı çatlamadan çok, güneş yanığı riski nedeniyle yaprak örtüsü yoğun çeşitler (Bing, Lambert) daha güvenli limanlar. Bölgenin mikro iklimini (don riski, yaz sıcaklığı, yağış rejimi) iyi analiz etmeden çeşit seçimi yapma; tohumluk fidan alırken mutlaka sertifikalı ve bölgesel adaptasyonu kanıtlanmış fidanları tercih et.