İnsan yüzünü gerçeğe yakın ve orantılı bir şekilde çizmek istiyor ama nereden başlayacağınızı bilmiyor musunuz?
İnsan yüzünü gerçeğe yakın ve orantılı çizmek istiyorsan, öncelikle kompleks formu basit parçalara ayırmayı öğrenmelisin. İşte başlangıç için yol haritan:
Kafayı düz bir yüzey olarak değil, üç boyutlu bir kütle olarak düşünmelisin. Genellikle bir top (kafatası) ve altına eklenen bir çene kemiği ile başlarsın.
Top ve Kılavuz Çizgiler: Bir daire çiz ve dairenin ortasından dikey bir çizgi çekerek yüzün simetri eksenini belirle. Ardından yatay bir çizgiyle gözlerin geleceği yeri işaretle. Bu çizgiler, yüzün doğru açısını ve duruşunu yakalamana yardımcı olur.
Çene ve Yanaklar: Dairenin alt kısmına çene hattını ekle. Çizdiğin topun yanlarından "dilimler" keserek elmacık kemiklerinin ve şakakların kavisini hayal et. Bu, yüze hacim kazandırır.
Oranlar, portre çiziminin temelidir ve doğru orantıyı yakalamak, benzerliği sağlamanın ilk adımıdır.
Gözler: Kafa genişliğinin yaklaşık yarısında yer alır ve iki göz arasında bir göz genişliği kadar boşluk bırakırsın. Gözler genellikle yüzün tam ortasında yer alan yatay çizgi üzerinde bulunur.
Burun: Göz hizası ile çene arasının yaklaşık ortasında başlar ve burun ucu, kaşlar ile çene arasındaki mesafenin yaklaşık üçte ikisi hizasında biter.
Ağız: Burun tabanı ile çene arasındaki mesafenin yaklaşık üçte birinde yer alır. Ağzın genişliği genellikle gözbebeklerinin dikey çizgileri arasında kalır.
Kulaklar: Genellikle kaş hizasından başlar ve burun tabanına kadar uzanır.
Unutma:* Bunlar genel kılavuzlardır. Her yüzün kendine has küçük farklılıkları vardır. Sürekli gözlem, bu farklılıkları görmeni sağlar.
Portreyi iki boyutlu bir çizim olmaktan çıkarıp, gerçekçi bir görüntüye dönüştüren şey, ışık ve gölgedir.
Işık Kaynağı: Portreyi çizmeye başlamadan önce bir ışık kaynağı belirle. Işık, nesnelerin hacmini ortaya çıkarır.
Ton Değerleri: Yüzdeki en açık (parlak noktalar) ve en koyu (derin gölgeler) alanları tanımla. Bu ton değerleri (valeurs), yüzün elmacık kemikleri, göz çukurları, burun ve çene hattı gibi yapısal özelliklerini belirginleştirir. Işık vuran yerler açık, gölgede kalan yerler koyu olur.
Detaylara odaklanırken büyük resmin bütünlüğünü kaybetme.
Gözler: Gözbebeklerini ve irisleri yerleştirirken, ışığın yansıdığı küçük beyaz noktayı (parlama) eklemek, göze canlılık katar. İnsanların "ruhun aynası" dediği şey, genellikle gözlerdeki bu canlılıktır.
Dudaklar: Dudakların kavislerini, dolgunluğunu ve köşelerini doğru bir şekilde yakalamak, ifadenin önemli bir parçasıdır.
* Saç: Saçı tel tel çizmek yerine, öncelikle büyük kütleler ve yönler halinde düşün. Ardından ışık ve gölgeleri kullanarak saçın hacmini ve dokusunu belirle.
Benim sana en büyük tavsiyem, negatif boşlukları görmeye çalışmandır. Çizdiğin kişinin saçının bitim noktası ile omzunun başladığı yer arasındaki boşluğun şekli, saçın ve omzun kendi şekli kadar önemlidir. Bu, portrenin genel formunu ve oranlarını doğru yakalamana inanılmaz yardımcı olur. Ayrıca, aynada kendi yüzünü farklı açılardan incele, kas hareketlerini gözlemle. Bu, insan yüzünün üç boyutlu yapısını ve ifade değişimlerini içselleştirmene çok yardımcı olur.
Unutma, her çizgi bir öğrenme fırsatıdır. Sabırlı ol, bol bol pratik yap ve her seferinde daha fazlasını fark edeceksin.