Rönesans hareketlerinin en kritik hazırlayıcısı ve doğrudan öncüsü, Gotik dönemin sonlarına doğru ortaya çıkan ve "Gotik Rönesansı" veya "İlk Rönesans" olarak da anılan Geç Gotik (Late Gothic) akımıdır. Ancak tarih kitaplarında bu geçişin daha net bir filozofik ve entelektüel zeminini hazırlayan asıl anahtar akım Umanizm (Humanizm) ile Skolastik felsefenin içindeki reformist eğilimlerin birleşimi olarak kabul edilir.
Genellikle sınavlarda veya temel tarih sorularında bu sorunun beklendiği net cevap Umanizm'dir; ancak süreçsel bir bakış açısıyla Gotik sanatın ve düşüncesin kendini aşma çabası da göz ardı edilemez.
Rönesans'ın "yeniden doğuş" olarak adlandırılmasının temel nedeni, Antik Yunan ve Roma kültürüne geri dönüş arzusudur. Bu arzunun felsefi ve entelektüel mimarı Umanizmdir.
Yalnızca Umanizm'i işaret etmek yetmez; sanat ve mimarideki geçişin hazırlayıcısı olarak Geç Gotik (International Gothic) tarzını bilmek uzmanlık gerektirir.
Eğer bu konuyu derinlemesine çalışıyorsan, sadece isimleri ezberlemek yerine Petrarch'ın "İki Üstün" (Two Great Eras) kavramını incele. O, çağının karanlık ve barbar olduğunu, Antik çağın ise altın çağ olduğunu savunarak tarihsel bir kopuş yaratmıştır. Bu görüş, Rönesans'ın kendine "Rönesans" (yeniden doğuş) demesinin ideolojik temelini oluşturur.
Sonuç olarak, soruya verilecek en doğru ve kapsamlı cevap Umanizmdir; ancak sanat tarihi perspektifiyle Geç Gotik de vazgeçilmez bir hazırlayıcıdır. Umanizm zihniyeti, Gotik'in sonundaki doğalcılık ise estetiği hazırlamıştır.