İnorganik maddeler, kimya biliminin temel taşlarından biri olup, karbon-hidrojen bağı içermeyen veya daha geniş bir tanımla, yaşayan organizmalar tarafından üretilmeyen, genellikle minerallerden veya endüstriyel süreçlerden elde edilen bileşiklerdir. Ancak bu tanımın biraz kafa karıştırıcı olduğunu fark edeceksin; çünkü kömür, karbonatlar ve karbondioksit gibi bazı karbonlu bileşikler de geleneksel olarak inorganik sınıfına dahil edilir. Yani inorganik kimya, organik kimyanın "karbon kimyası" odaklı yaklaşımından farklı olarak, metaller, ametal ve bunların oluşturduğu yapıların incelenmesiyle ilgilenir.
Bu maddeleri daha iyi kavramak için onları birkaç ana gruba ayırabiliriz:
İnorganik maddeler, dayanıklılık ve kararlılık açısından organik polimerlerden veya biyolojik moleküllerden farklıdır. Örneğin, bir plastik şişe (organik) zamanla UV ışığına maruz kaldığında parçalanır veya sararır; ancak cam (ana bileşeni silika, inorganik) aynı koşullarda yüzlerce yıl formunu korur. Bu fark, malzeme seçimi yaparken kritik bir püf noktadır.
Pratik bir ipucu: Eğer bir yüzeyin kalıcılığını, aşınma direncini veya yüksek ısıya dayanıklılığını düşünüyorsan, çözümün çoğu zaman inorganik bir malzeme (cam, seramik, metal) olacaktır. Organik maddeler esneklik ve hafiflik sunarken, inorganikler güç ve kalıcılık sunar. Bu dengeyi kurmak, mühendislikten günlük ev eşyalarına kadar her alanda doğru malzemeyi seçmenizi sağlar.