Akdeniz'e özgü bitki örtüsü, maki (maquis) formasyonudur. Bu, genel bir tanım olup altında birçok farklı bitki türünü ve ekolojik kademeyi barındırır. Coğrafi konumu ve iklim koşulları göz önüne alındığında, Akdeniz ikliminin tipik özelliği olan yaz kuraklığı ve ılık-yağışlı kışlar, bu bitki örtüsünün karakterini doğrudan şekillendirmiştir.
Maki, genellikle her dem yeşil, bodur, sert ve derimsi yapraklı çalılardan oluşan bir bitki topluluğudur. Bu yapısal özellikler, bitkilerin yaz kuraklığına karşı geliştirdiği önemli adaptasyonlardır:
Akdeniz bitki örtüsü, aslında insan etkisiyle oluşmuş bir sekonder bitki örtüsüdür. Bölgenin orijinal bitki örtüsü olan kızılçam (Pinus brutia) ormanlarının tahrip edilmesiyle ortaya çıkmıştır. Bu tahribatın derecesine göre farklı kademeler görülür:
Maki (Maquis): En tipik ve zengin kademedir. Başlıca türleri arasında kermes meşesi, pırnal meşesi, sandal, kocayemiş, defne, mersin, keçiboynuzu, yabani zeytin ve zakkum bulunur. Genellikle 1-3 metre yüksekliğe ulaşabilen, sık ve geçit vermeyen çalılardır.
Garig (Garrigue): Makilerin tahrip edilmesi sonucu ortaya çıkan daha seyrek ve bodur bir çalı formasyonudur. Toprak erozyonunun arttığı, daha kurak ve fakir alanlarda görülür. Boyları genellikle yarım metreyi geçmez. Özellikle kekik, adaçayı, lavanta, funda gibi aromatik ve dikenli bitkiler ile bazı bodur katırtırnağı türleri bu formasyonda baskındır. Benim tecrübelerime göre, özellikle aşırı otlatılan veya sık sık yangın gören kıyı şeritlerinde garigler çok yaygındır ve yürüyüş yaparken mis gibi kokularıyla sana eşlik ederler.
Frigana (Phrygana): Gariglerin daha da bozulmuş, çok daha seyrek ve yer yer toprağın açığa çıktığı en ileri tahrip kademesidir. Genellikle çok bodur, yastık şeklinde veya dikenli otlardan oluşur. Özellikle kıyı rüzgarlarının ve tuzluluğun yoğun olduğu, çok fakir topraklarda rastlanır.
Akdeniz'in genel çehresinde ağaçları da unutmamak gerekir. En baskın ağaç türü kızılçamdır. Meşe türleri (pırnal meşesi, kermes meşesi) ve zeytin (yabani zeytin formuyla) de oldukça yaygındır. Bölgede sıkça gördüğün servi, incir, nar gibi kültüre alınmış türler de Akdeniz iklimine uyumlu bitkilerdir.
Özetle, Akdeniz'e özgü bitki örtüsü denince aklına ilk olarak maki ve onun çeşitli bozulma kademeleri gelmeli. Bu bitkiler, zorlu yaz kuraklığına karşı geliştirdikleri mükemmel adaptasyonlarla Akdeniz peyzajının vazgeçilmez bir parçası olmuşlardır.