Fikirlerin serbest, bilginin sınırsız olduğu yer
Türkiye'de görülen iklim tiplerini anlayabilmek için coğrafi konumumuzun ve yer şekillerimizin etkilerini iyi kavraman gerekiyor. Temel olarak üç ana iklim tipi belirginleşirken, bunlar da kendi içlerinde bazı bölgesel farklılıklar gösterir.
Türkiye'nin Ege ve Akdeniz kıyıları ile Güney Marmara'da hâkim olan bu iklim tipini sen de çok iyi bilirsin. Yazları sıcak ve kurak, kışları ise ılık ve yağışlıdır. Özellikle kış aylarındaki yağışlar cephesel karakter taşır; yani sıcak ve soğuk hava kütlelerinin karşılaşmasıyla oluşur. Don olayı oldukça nadirdir ve görüldüğünde bile kısa süreli olur. Bitki örtüsü olarak maki ve kızılçam ormanları tipiktir. Denizden gelen nemli hava kütleleri ve kışın güneyden sokulan siklonlar bu iklimin temel belirleyicisidir.
Karadeniz kıyı şeridi boyunca uzanan bu iklim tipi, Türkiye'nin en karakteristik ve kendine özgü iklimlerinden biridir. Her mevsim yağışlıdır. Yazları serin, kışları ise kıyı kesimlerinde ılık geçer. Yükseldikçe sıcaklık düşer ve kar yağışları artar. Buradaki yağışlar büyük ölçüde orografiktir; yani nemli hava kütlelerinin Karadeniz'e paralel uzanan dağlara çarparak yükselmesi ve soğuması sonucu oluşur. Nem oranı yıl boyunca oldukça yüksektir ve bu da bitki örtüsünün gür ve çeşitli olmasına olanak tanır. Geniş yapraklı ormanlar ve fındık bahçeleri bu iklimin sembolüdür.
Türkiye'nin iç bölgelerinin büyük bir kısmında görülen bu iklim tipi, deniz etkisinden uzaklaşmanın getirdiği bir sonuçtur. Yazları sıcak ve kurak, kışları ise soğuk ve genellikle kar yağışlıdır. Günlük ve yıllık sıcaklık farkları oldukça fazladır. Bu genel tanımın altında üç ana farklılaşma gözlemlersin:
Bu bölgede yağış miktarı, Karadeniz ve Akdeniz iklimlerine göre daha azdır. Yazlar sıcak ve kurak, kışlar soğuk ve kar yağışlıdır. Step (bozkır) bitki örtüsü yaygındır. Yüksek basınç alanlarının etkisi ve denizden uzaklık, kuraklığı belirleyen ana faktörlerdir.
Yükselti faktörünün devreye girmesiyle İç Anadolu'dan ayrılır. Kışlar çok daha uzun, sert ve kar yağışlı geçer. Kar örtüsünün yerde kalma süresi uzundur. Yazlar kısa ve serindir. Don olayları çok şiddetlidir. Yükseltiye bağlı olarak alpin çayırlar ve dağ bozkırları görülür. Yüksek rakım ve Sibirya Yüksek Basıncı'nın kış aylarındaki etkisi, bu sertliğin temel nedenidir.
Bu bölge, karasal iklimin Güneydoğu'ya özgü bir versiyonudur. Yazlar Türkiye'deki en sıcak ve kurak geçen yerlerdir. Kışlar ise İç Anadolu'ya göre biraz daha ılık, ancak yine de soğuktur. Akdeniz ikliminin etkisi güneyden hissedilse de karasallık baskındır. Step bitki örtüsü yaygındır ve kurakçıl türler ön plandadır. Basra Alçak Basıncı'nın yaz aylarındaki etkisi, bu bölgenin ekstrem yaz sıcaklıklarının arkasındaki en önemli dinamiktir.
Kısacası, Türkiye iklim çeşitliliği açısından oldukça zengin bir ülke; bu da aslında farklı coğrafi özelliklerimizin doğrudan bir yansımasıdır.
Türkiye'de, oldukça çeşitli bir coğrafi yapıya sahip olması, üç tarafının denizlerle çevrili olması, yükselti farkları ve dağların uzanış biçimleri nedeniyle temel olarak üç ana iklim tipi ve bu ana tiplerin kendi içindeki alt varyasyonları ile birlikte pek çok geçiş iklimi görülür.
Türkiye'nin Ege ve Akdeniz kıyı şeridi boyunca, ayrıca Güney Marmara'nın bazı bölgelerinde etkilidir. Bu iklim tipinin en belirgin özelliği, yazların sıcak ve kurak, kışların ise ılık ve yağışlı geçmesidir. Kış yağışları genellikle yağmur şeklindedir; kar yağışı sahil kesimlerinde çok nadir, daha çok yüksek kesimlerde görülür. Yıllık ortalama sıcaklıklar yüksektir. Bitki örtüsü tipik olarak maki denilen bodur, her mevsim yeşil kalabilen çalılıklardan ve kızılçam ormanlarından oluşur. Kıyıdan iç kesimlere doğru, deniz etkisi azaldıkça Akdeniz iklimi karasal özellikler göstermeye başlar.
Karadeniz kıyı şeridi boyunca, Doğu Marmara'nın kuzeyine kadar uzanan bu iklim, Türkiye'nin her mevsimi yağışlı tek iklimidir. Yazlar serin, kışlar ise ılık ve yağışlı geçer. Kış aylarında iç bölgelere doğru kar yağışı artarken, kıyı şeridinde daha çok yağmur hakimdir. Don olayı ve karın yerde kalma süresi oldukça kısadır. Yüksek bağıl nem oranı ve düzenli yağışlar sayesinde bitki örtüsü oldukça zengin ve gür ormanlardan oluşur. Özellikle Doğu Karadeniz'de, Kaçkar Dağları gibi denize paralel uzanan yüksek dağlar nemli havanın iç kesimlere geçişini engelleyerek kıyı şeridinde bol yağış bırakır. Bu durum, mikroklima bölgelerinin oluşumuna zemin hazırlar ve çay gibi özel ürünlerin yetiştirilmesine olanak tanır.
Türkiye'nin iç bölgelerinin büyük bir kısmında etkilidir ve kendi içinde önemli farklılıklar gösterir:
Uzman Notu: Türkiye'deki bu temel iklim tiplerinin yanı sıra, dağların denize uzanış biçimi (Karadeniz ve Akdeniz'de paralel, Ege'de dik) ve denize olan uzaklık gibi faktörler, saf iklim tiplerinden ziyade birçok geçiş iklimi ve mikroklima alanı yaratır. Örneğin, Marmara Bölgesi'nde hem Akdeniz, hem Karadeniz hem de Karasal iklim özellikleri bir arada görülebilir. Kendi tecrübelerimden biliyorum ki, Doğu Anadolu'da yaşayan birinin kışın -30 dereceleri görmesi, aynı anda Akdeniz kıyılarında birisinin bahar havasında dışarıda vakit geçirebiliyor olması, Türkiye'nin iklim çeşitliliğinin en somut örneklerinden biridir. Bu durum, ülkemizin biyoçeşitliliği ve tarımsal ürün çeşitliliği açısından da büyük bir zenginliktir.