Aslında "ilk Celali isyanını çıkaran tek bir kişi" diye net bir isim vermek, tarihsel gerçekliği biraz zorlar. Çünkü Celali isyanları, tek bir olay değil, 16. yüzyılın ikinci yarısından 17. yüzyılın başına kadar Osmanlı topraklarında (özellikle Anadolu ve Doğu’da) patlak veren, kökenleri farklı olan ama sonuçları benzer olan bir dizi isyan hareketinin genel adıdır.
Ancak sorunuza en yakın ve en sık kabul edilen "başlangıç" noktası olarak 1598-1599 yıllarındaki isyanları ve bu süreçte öne çıkan figürleri ele almak gerekir.
Celali isyanlarının kökeni, tek bir liderin kararı değil; yapısal ekonomik ve sosyal krizlerin birikimiyle oluşmuştur:
Kıtlık ve Pahalılık: 1590’ların sonunda yaşanan kuraklık ve kıtlık, halkı açlığa sürükledi.
Askeri Baskı: Özellikle Yeniçeri Ocağı ve Akıncı Beyleri’nin denetimsizleşmesi, halka baskı uygulaması.
* Vergi Yükü: Halkın sırtındaki ağır vergi yükü.
Eğer "ilk büyük ve dikkat çeken Celali isyanı" soruluyorsa, tarihçilerin çoğu 1598’de Kütahya civarında başlayan ve Gıyâseddin Ali Çavuş’un liderliğindeki isyanı işaret eder. Ancak bu da tek bir "ajan" değil, binlerce isyancıyı toplayan bir hareketin simgesidir.
Bir adım daha geriye, 1590’larda Anadolu’nun kuzeyinde (İzmir, Manisa civarı) başlayan, daha çok kıtlık ve baskı kaynaklı, lideri belirsiz veya yerel ayanlar tarafından yönlendirilen küçük çaplı isyanlar, Celali hareketlerinin embriyonik (başlangıç) dönemi olarak kabul edilir. Bu dönemde henüz "Celali" adı kullanılmıyordu; isyanlar "halk isyanı" veya "ayaklanma" olarak geçiyordu.
Adı, isyanı ilk çıkaran kişi değil, hareketin kitleler tarafından sahiplenilme biçiminden gelir. "Celali" ifadesi, isyancıların Allah’ın celâl (güç, azamet) sıfatına sığındığı, "Yazıklar olsun" anlamındaki "Celal" kelimesinden türemiştir. Bu, isyancıların meşruiyet kaynağını İlahi adalete bağladıklarını gösterir.
Tarih derslerinde "Celali isyanlarını ilk çıkaran kişi ..." diye boşluk bırakılıyorsa, çoğu zaman Gıyâseddin Ali Çavuş veya daha geniş bir perspektiften 1598-1599 Kütahya İsyanı beklenir. Ancak akademik olarak doğru olan, bunun yapısal bir çöküşün sonucunda, tek bir kişiyle değil, kitlelerin ortak tepkisiyle başladığıdır.
Kısacası:
Tek bir kişi yok, bir süreç var.
İlk büyük, organize ve isim yapan isyan: 1598-1599 Kütahya İsyanı (Lider: Gıyâseddin Ali Çavuş).
* Kök neden: Kıtlık, pahalılık ve ordu baskısı.
Bu ayrımı yapmazsan, Osmanlı tarihini "kişiler tarihi" olarak okursun, oysa Celali isyanları bir toplumsal tarih vakasıdır.