Koyunhisar Savaşı, 1302 yılında Osman Gazi liderliğindeki genç Osmanlı Beyliği ile Bizans İmparatorluğu'na bağlı yerel tekfurlar arasında gerçekleşen, Osmanlı tarihinin en kritik dönüm noktalarından biridir. Bu savaş, aslında Bapheus Savaşı olarak da bilinir ve nascent (yeni doğan) Osmanlı gücünün Bizans'a karşı kazandığı ilk büyük, organize zaferdir.
Savaşın arka planına baktığında, Osman Gazi'nin beyliğini Bilecik, Yenişehir gibi stratejik noktaları ele geçirerek güçlendirdiğini ve İznik'e doğru baskısını artırdığını görürsün. Bu durum, Bizans'ın Bithynia (günümüz Marmara Bölgesi) bölgesindeki yerel yöneticileri olan tekfurları endişelendirmiş, onları bir araya gelmeye zorlamıştır. Özellikle Bizans İmparatoru II. Andronikos Paleologos'un gönderdiği Alan paralı askerler de dahil olmak üzere bu birleşik Bizans gücü, Osman Gazi'nin ilerleyişini durdurmak amacıyla harekete geçmiştir.
Savaş, İzmit Körfezi'nin güneydoğusunda, Koyunhisar (bugünkü Yalakova civarı) denilen yerde cereyan etmiştir. Osman Gazi, sayıca üstün olmasa da, kendi tecrübeli ve motivasyonu yüksek akıncı birlikleriyle bir meydan muharebesine girmiştir. Bizans kuvvetlerinin dağınık yapısı ve merkezi otoriteden yoksunlukları, Osmanlı'nın çevik ve kararlı saldırıları karşısında kısa sürede çözülmelerine yol açmıştır.
Koyunhisar Savaşı'nın önemi sadece bir zafer olmasından öteye geçer:
Kısacası, Koyunhisar Savaşı, Osmanlı Beyliği'nin kuruluş aşamasında askeri ve siyasi kimliğini pekiştiren, Bizans'a karşı kesin bir üstünlük sinyali veren ve Anadolu'da Türk yayılışının hızlanmasında kilit rol oynayan tarihi bir savaştır. Bu savaş olmasaydı, Bursa'nın fethi ve sonrasında İznik'in ele geçirilmesi gibi büyük adımlar çok daha gecikebilirdi.