Horst, jeolojik terminolojide, yer kabuğunun gerilme kuvvetleri etkisiyle oluşan normal faylar boyunca yükselen bloklara verilen isimdir. Basitçe anlatmak gerekirse, iki paralel normal fay arasında kalan ve çevresindeki diğer kabuk bloklarına göre yukarı doğru hareket etmiş veya yükselmiş yer kabuğu parçasıdır.
Horstlar, genellikle yer kabuğunun gerilerek inceldiği ve uzadığı (uzaysal tektonik) bölgelerde ortaya çıkar. Bu gerilme, kabukta kırılmalara yol açar ve bu kırıklar "normal fay" olarak adlandırılır. Normal faylar boyunca, yer çekimi etkisiyle bir blok aşağıya doğru hareket ederken, yanındaki blok sabit kalır veya göreceli olarak yukarıda kalır. Eğer iki paralel normal fay arasında kalan blok yukarıda kalırsa, bu bir horsttur.
Horstlar ve graben sistemleri, yer kabuğunun tektonik hareketlerini, stres rejimlerini ve uzun dönemli jeolojik evrimini anlamak için hayati ipuçları sunar.
Türkiye'de, özellikle Ege Bölgesi, horst ve graben yapılarının en güzel örneklerinden birine ev sahipliği yapar. Menderes Masifi gibi yükselen kütleler (horstlar) ile Gediz, Büyük Menderes ve Küçük Menderes gibi çökmüş havzalar (grabenler) bu bölgenin tektonik karakterini belirler. Jeoloji mühendisi olarak sahada çalıştığımda, bu yapıları haritalarken ve incelerken, bölgenin hem depremsellik potansiyelini hem de jeotermal kaynak zenginliğini bu horst-graben sistemlerinin doğrudan bir sonucu olarak değerlendiririm. Örneğin, fay hatları boyunca yüzeye çıkan sıcak sular, bu yapıların aktif tektoniğinin ve jeotermal potansiyelinin somut kanıtlarıdır. Bu yapıların doğru anlaşılması, bölgesel kalkınma ve doğal afet risk yönetimi açısından kritik önem taşır.