Beş Hececiler, 1940’ların başında dönemin edebiyat dergisi olan Yapıtlar dergisi etrafında toplanan ve şiirimizde hece ölçüsünün yeniden ağırlık kazanmasını sağlayan, Türk şiirinin modernleşme sürecindeki en kritik kırılma noktalarından birini temsil eden beş şairin oluşturduğu topluluğudur. Bu akım, 1930’larda ağır ve klasik kalıplara hapsolmuş olan Anadolu’yu, halkın dilini ve doğa sevgisini merkeze alarak şiiri daha sade, ritmik ve erişilebilir bir hale getirmeyi hedeflemiştir.
Beş Hececilerin şiirlerinde baskın olan unsurlar şunlardır:
Bu beş şair; Behçet Necatigil, Ahmet Kutsi Tecer, Orhan Veli Kanık, Melih Cevdet Anday ve Fazıl Hüsnü Dağlarca’dır. Ancak burada önemli bir ayrım yapman gerekir: Orhan Veli Kanık ve Melih Cevdet Anday, bu dönemden sonra "Garip" akımının öncüleri olarak şiirde daha radikal bir sadeleşme ve serbest ölçüye geçiş yaparken; Behçet Necatigil ve Ahmet Kutsi Tecer, Beş Hececiler çizgisini daha uzun süre korumuşlardır.
Beş Hececiler, Türk şiirinin "sofra şiiri"nden çıkıp, halkın diline ve duygu dünyasına yakınsamasında köprü görevi görmüştür. Eğer günümüz şiirini takip ediyorsan, bu akımın bıraktığı izleri özellikle doğa temalı ve ritmik şiirlerde hâlâ hissedebilirsin. Bu beş ismin eserlerini okurken, sadece dize yapılarına değil, o dönemki toplumsal atmosferin şiire nasıl yansıdığına da dikkat etmen, konuyu derinlemesine kavramanı sağlayacaktır.