Türkiye’de yıllık ortalama güneşlenme süresi en az olan bölge Doğu Karadeniz Bölgesi’dir. Bu durum, bölgenin coğrafi yapısı ve iklim koşullarıyla doğrudan ilişkilidir. Peki, neden bu kadar belirgin bir fark var?
Doğu Karadeniz, Ege ve Akdeniz gibi geniş ova ve kıyı şeritlerine sahip değildir. Bölge, sarp dağlarla çevrilidir ve denizden içeriye doğru keskin bir şekilde yükselir. Bu topografik yapı, denizden gelen nemli hava kütlelerinin dağ eteklerine çarpıp yükselmesine neden olur. Sonuç olarak, bölgede yılın büyük bir kısmında yoğun sis, bulutluluk ve yağış hâkimdir.
İkinci ve belki de en kritik faktör, konum meselesidir. Türkiye’nin batısı, özellikle Ege ve Akdeniz kıyıları, 36°-38° kuzey enlemlerinde yer alırken, Doğu Karadeniz’in iç kısımları ve hatta bazı kıyı şeritleri daha kuzeye uzanır. Güneş ışınlarının geliş açısı, enleme bağlı olarak değişir. Kuzeye çıktıkça güneş ışınları yeryüzünü daha eğik açıyla vurur ve birim alana düşen enerji miktarı azalır. Ancak asıl farkı yaratan, bu açının etkisi değil, atmosferik berraklıktır. Doğu Karadeniz’de atmosferdeki su buharı ve bulut tabakası, güneş ışınlarının yeryüzüne ulaşmasını ciddi oranda engeller.
İstatistiksel verilere baktığımızda, Doğu Karadeniz’in ortalama yıllık güneşlenme süresi 1.500 - 1.800 saat civarındadır. Buna karşılık, Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde (örneğin Şanlıurfa veya Diyarbakır) bu rakam 3.000 - 3.500 saate kadar çıkabilmektedir. Yani, Doğu Karadeniz’de öğle vakti bile güneşin doğrudan yüzünüze vurması nadir bir durumken, Güneydoğu’da yaz aylarında güneş koruyucu kremsiz dışarı çıkmak neredeyse imkânsızdır.
Bu bilgi, sadece meteoroloji meraklıları için değil, enerji planlaması ve tarım açısından da hayati önem taşır. Güneş enerjisi santrali kurmayı düşünüyorsanız, Doğu Karadeniz’de verim beklentinizi düşük tutmalısınız; çünkü panel performansınız bulutlu havada %70-80 oranında düşebilir. Benzer şekilde, turizm sektöründe "güneş turizmi" hedefliyorsanız, bu bölgeyi seçmek büyük bir risktir.
Kısacası, eğer "güneşli gün" arıyorsanız, haritanın doğusuna değil, batısına ve güneyine bakın. Doğu Karadeniz’in mistik ve yeşil güzelliği, güneşin azlığıyla değil, yağmurun bereketiyle bütünleşir. Bu coğrafyada güneş, bir kaynak değil, nadir bir konuk gibidir.