Çelebi Mehmet dönemi, Osmanlı Devleti'nin Fetret Devri'nden sonraki yeniden diriliş ve konsolidasyon dönemidir. Bu süreçte devletin iç ve dış düşmanlara karşı toparlanması büyük çaba gerektirmiş, doğal olarak ciddi isyanlara sahne olmuştur. Bu isyanlar, dönemin sosyo-ekonomik sıkıntılarını, dini farklılaşmaları ve taht kavgalarının kalıntılarını yansıtır.
Bu isyan, Çelebi Mehmet'in saltanatındaki en önemli ve en tehlikeli iç olaydır. Sana şunu net söylemeliyim: Bu sadece bir dini isyan değil, aynı zamanda derin sosyal ve ekonomik sebepleri olan bir halk hareketidir.
Liderlik ve İdeoloji: Şeyh Bedreddin, Osmanlı uleması arasında önemli bir konuma sahipken, daha sonra sufi-komünalist fikirleri benimsemiştir. Mülkiyetin paylaşılması, din ayrımı gözetmeksizin eşitlik gibi radikal düşünceleri savunuyordu.
Yayılımı: Özellikle İzmir Karaburun Yarımadası'nda Börklüce Mustafa, Manisa ve Aydın civarında Torlak Kemal gibi liderler aracılığıyla geniş halk kitlelerine, yoksul köylülere, göçebelere ve hatta bazı Hristiyanlara ulaşmıştır. Bölgedeki savaş yorgunu, topraksız kalmış, vergi yükü altında ezilen insanlar için Bedreddin'in vaatleri cazip geliyordu.
* Bastırılışı: İsyan, Çelebi Mehmet tarafından Beyazıt Paşa komutasındaki tecrübeli Osmanlı ordusuyla büyük bir şiddetle bastırıldı. Börklüce Mustafa ve Torlak Kemal'in isyanları ezildi, Şeyh Bedreddin ise Vidin'de yakalanarak Serez'de idam edildi (1420). Bu isyanın bastırılması, Çelebi Mehmet'in devletin otoritesini ne denli ciddiye aldığını ve gerekirse en sert tedbirleri uygulamaktan çekinmediğini göstermiştir. Benim uzmanlık tecrübelerime göre, bu isyanın o dönemin Osmanlı topraklarında mevcut olan çok katmanlı sosyal gerilimleri en iyi yansıtan olaylardan biri olduğunu görebilirsin.
Bu isyan, Fetret Devri'nin bir uzantısı olarak ortaya çıkan hanedan içi taht mücadelelerinin en belirgin örneğidir.
Kimliği: Bu kişi, Yıldırım Bayezid'in oğullarından Mustafa Çelebi olduğunu iddia ediyordu. Ankara Savaşı'nda öldüğü düşünülen Mustafa'nın, Timur tarafından alıkonulduğu ve daha sonra serbest bırakıldığı iddia ediliyordu. Ancak Osmanlı kaynakları onu "Düzmece" yani sahte olarak nitelemiştir.
Destekçileri: Bizans İmparatoru Manuel II Palaiologos, Eflak Voyvodası Mircea gibi dönemin güçlü aktörleri, Çelebi Mehmet'i zayıflatmak amacıyla Düzmece Mustafa'yı desteklemişlerdir. Ona askeri ve siyasi destek sağlayarak Osmanlı topraklarında karışıklık çıkarmasını teşvik etmişlerdir.
* Gelişimi ve Bastırılışı: Düzmece Mustafa, Rumeli'de önemli bir güç kazanmış, hatta Selanik'i ele geçirmiştir. Çelebi Mehmet, bu tehdidi bertaraf etmek için ciddi askerî ve diplomatik çabalar sarf etti. İlk seferde Bizans'la yaptığı anlaşma sonucu Mustafa'yı teslim aldı ve onu gözetim altında tuttu. Ancak Çelebi Mehmet'in ölümünden sonra (1421) Düzmece Mustafa tekrar ortaya çıktı ve II. Murad döneminde de devleti uğraştırdı. Sonunda yine Osmanlı güçlerince yakalanarak idam edildi. Bu tür "düzmece" isyanlar, Osmanlı hanedanının meşruiyetini hedef alan, dış güçlerin de manipülasyonuyla ortaya çıkan istikrar bozan hareketlerdir.
Çelebi Mehmet'in bu iki büyük isyanı bastırması, onun "devletin kurucusu" lakabını hak ettiğini ve Osmanlı'yı Fetret Devri'nin yıkımından kurtararak sağlam temeller üzerine yeniden inşa ettiğini açıkça gösterir. Bu isyanlar olmasaydı bile, bu dönemin birleşme ve yeniden yapılanma süreci zaten kendi zorluklarını taşıyacaktı.