Asker mutfak kültürünün en köklü ve tartışmasız en lezzetli geleneklerinden biri olan Kara Şimşek, aslında yarmalı (buğdaylı) çorbadır. Sözlükte "kar şimşek" yerine "kara şimşek" olarak da yazılsa da, kışın soğuk günlerinde, özellikle de buz gibi havada içi ısıtan, doyurucu ve besleyici bu çorba, asker hayatının vazgeçilmezidir.
Bu ismin kökeni, çorbanın koyu, neredeyse siyaha yakın renk tonundan ve kışın çetin koşullarında (kar fırtınası, soğuk) tüketilmesinden gelir. Bir nevi "karanlıkta çakan şimşek" gibi, acıkan karnı ve donan bedeni anında rahatlattığı için bu isimle anılır. Yarmalı çorbanın koyu rengi, uzun pişirme sürecinde yarmaların salıverdiği nişastalı ve yoğun kıvamdan kaynaklanır.
Kara Şimşek'in orijinal ve gerçek hali, evlerde yapılan ince bulgur çorbasından farklıdır. İçindekiler şunlardır:
İri Yarma: Çorbanın ana maddesidir. Uzun süre pişirilerek yumuşatılır.
Nohut veya Mercimek: Genellikle nohut eklenir, ancak birliğe göre mercimek de bulunabilir.
Et Suyu veya Etlü Yapım: Gerçek Kara Şimşek, etli yapılır. Etin yağlı suyuyla pişirilmesi, çorbaya o karakteristik derin lezzeti ve doygunluğu katar.
Baharatlar: Kimyon ve pul biber olmazsa olmazdır. Kimyon, yarmalı çorbanın soğuk algınlığına karşı da faydalı olmasını sağlar.
Askerde bu çorbanın tadı, ocağın ateşi ve pişirme süresine göre değişir. En iyi Kara Şimşek, sabırla pişirilendir. Yarmaların suyunu tamamen çekip, çorbanın "fırıldak" kıvamına gelmesi gerekir.
Pratik bir ipucu: Eğer kendi evinde veya bir askeri pastanede/çay ocağında bu lezzeti denemeyi planlıyorsan, ince bulgur kullanma. Mutlaka iri yarma ve nohut kullan. Pişirme işlemi bittikten sonra üzerine bolca taze çekilmiş karabiber ve limon sıkman, lezzeti kat kat artırır.
Kara Şimşek, sadece bir yemek değil; askeri birliğin morali, dayanışma duygusu ve kış aylarının getirdiği o özel ruhsal atmosferin somut bir yansımasıdır. Bir kase sıcak Kara Şimşek, kaportadaki soğuğu bile unutturur.