Kanal Cephesi, 1. Dünya Savaşı'ndaki en kritik stratejik alanlardan biriydi ve önemi doğrudan Süveyş Kanalı'nın küresel ticarette ve İngiliz İmparatorluğu'nun hayatta kalmasındaki eşsiz konumundan kaynaklanıyordu.
Süveyş Kanalı, İngilizler için Hindistan, Avustralya, Yeni Zelanda ve Doğu Afrika gibi kolonileriyle ana bağlantı yoluydu. Bu kanal, hem asker ve malzeme sevkiyatı hem de ham madde ve ticaret ürünlerinin akışı için vazgeçilmezdi. Kanalın kontrolünü kaybetmek, İngiliz İmparatorluğu'nun Asya ve Afrika'daki konumunu ciddi şekilde zayıflatacak, donanmasının küresel hareket kabiliyetini kısıtlayacak ve Batı Cephesi'ne giden kaynakları ciddi şekilde etkileyecekti. İngiliz gemilerinin Ümit Burnu'nu dolaşmak zorunda kalması, hem zaman hem de maliyet açısından korkunç bir yük demekti.
Osmanlı İmparatorluğu için Kanal Cephesi'nin temel amacı, İngiltere'nin bu can damarını kesmek veya ciddi şekilde aksatmaktı. Bu sayede, İngilizlerin savaş çabalarına büyük bir darbe vurulacak, Mısır'daki İngiliz karşıtı duygular körüklenerek bir ayaklanma başlatılabilecek ve Mısır, yeniden Osmanlı egemenliğine alınabilecekti. Bu, hem prestij hem de jeopolitik açıdan büyük bir zafer olurdu. Osmanlılar, Almanya'nın da desteğiyle, kanalın stratejik önemini çok iyi kavramış ve bu hedefe ulaşmak için Sina Çölü'nün zorlu koşullarına rağmen iki büyük taarruz düzenlemişti (1915 ve 1916).
İngilizler, kanalın savunmasına muazzam bir öncelik verdi. Kanalın doğu kıyısında sağlam savunma hatları oluşturdular ve donanmalarının desteğiyle Osmanlı taarruzlarını püskürttüler. Osmanlı birlikleri, Sina Çölü'nün derinliklerinden, su ve lojistik sıkıntılarla boğuşarak gelmek zorunda kalırken, İngilizler kanalın hemen batısında konuşlanmış, ikmal hatları daha düzenli ve denizden destek alabiliyordu. Bu lojistik avantaj, İngilizlerin savunmadaki başarısının anahtarı oldu.
Osmanlı'nın 1916'daki ikinci taarruzunun başarısız olmasının ardından, Kanal Cephesi'nin karakteri kökten değişti. İngilizler, artık sadece kanalı savunmakla kalmayıp, Osmanlıları Mısır'dan tamamen uzaklaştırmak ve ileride Filistin'e doğru bir taarruz başlatmak amacıyla Sina Yarımadası'nda ilerlemeye başladı. Kanalın güvenliği tam olarak sağlandıktan sonra, İngiliz kuvvetleri Sina'da demiryolu ve su boru hatları inşa ederek lojistik altyapılarını genişletti. Bu, Kanal Cephesi'ni, Filistin ve Suriye Cephesi'nin başlangıcı haline getirdi ve Ortadoğu'daki savaşın kapsamını genişleterek, Mezopotamya'daki İngiliz harekatını da dolaylı yoldan etkiledi.
Bu cephenin önemini anlamanın en kritik "püf noktalarından" biri, lojistiktir. Sina Çölü gibi aşırı zorlu bir arazide binlerce askeri ve onların ikmalini sağlamak, başlı başına bir kahramanlık gerektiriyordu. Osmanlılar için su temini sürekli bir kabustu; oysa İngilizler, kanaldan boru hatları çekerek bu sorunu kısmen çözdü ve bu, onların ilerleyişinde hayati bir rol oynadı. Kendi askeri tecrübelerimden biliyorum ki, çölde bir harekatın başarısı, çoğu zaman muharebe kabiliyetinden çok, su ve ikmal lojistiğine bağlıdır.
Ayrıca, Kanal Cephesi'nin psikolojik bir boyutu da vardı. Süveyş Kanalı'nın tehdit altında olması, İngiliz İmparatorluğu'nun kalbinde bir endişe yaratırken, Osmanlı için İslam dünyasında İngiliz hegemonyasına karşı bir meydan okuma sembolüydü. Ancak, cephenin sonucunda Osmanlı'nın kanal hedefine ulaşamaması, hem Ortadoğu'daki güç dengelerini İngilizler lehine değiştirdi hem de bölgedeki gelecekteki İngiliz operasyonları için bir sıçrama tahtası oldu.