Yusuf Ziya Ortaç, Türk gazetecilik tarihinin en etkili kalemlerinden biri olup, özellikle Milliyet Gazetesi'nde yayımladığı günlük yazıları ile dönemin siyasi, sosyal ve kültürel havasını şekillendiren bir figürdür. 1911'de İzmir'de doğan Ortaç, 1991'de vefatına kadar geçen süreçte, sadece bir yazar değil, aynı zamanda toplumun nabzını tutan bir sosyal gözlemci olarak kabul edilmiştir.
Ortaç'ın kariyeri, klasik muhabirlikten çok daha fazlasını temsil eder. Yurt, Tercüman gibi önemli gazetelerde çalışmasının ardından 1950'lerde Milliyet'e geçtiğinde, burada uzun yıllar boyunca "Yusuf Ziya Ortaç" imzasıyla kaleme aldığı köşe yazıları, okuyucunun günlük hayatına nüfuz etmiştir. Onu diğer gazetecilerden ayıran en belirgin özellik, sıradan insanın derdini büyük siyasi meselelerle ilişkilendirebilme becerisidir.
Ortaç'ın asıl gücü, bağımsız duruşundan ve okuyucuyla kurduğu kişisel bağdan kaynaklanır. O dönemde gazete yazıları, radyo konuşmaları kadar önemli birer "günlük ritüel" haline gelmiştir. Birçok okuyucu, günün olaylarını ve kendi hayatlarını, Ortaç'ın perspektifinden okumayı bir alışkanlık haline getirmiştir. Bu, onu sadece bir gazeteci olmaktan çıkarıp, bir güven kaynağı konumuna getirmiştir.
Eğer Türk siyasi ve sosyal tarihini anlamak istiyorsan, Ortaç'ın arşiv yazılarını okumak, o dönemin "halk psikolojisini" anlamak için en verimli yöntemlerden biridir. Özellikle 1960-1980 arası dönemdeki yazılarındaki ince alaylar ve toplumsal gözlemler, modern Türkiye'nin köklerini anlamak için paha biçilmez ipuçları sunar. Onun yazılarında aradığın şey sadece haber değil, o dönemin yaşanmışlığını hissetmektir.